Beyaz Düşlerim


Yazımız en son 13 Temmuz 2015 tarihinde güncellenmiş ve 175 defa okunmuş.

Kır yeşilliğinin kokusuna düşman oldum. Soluduğum nefese, dağlarında yürüdüğüm şehre küser oldu beyaz düşlerim. Umutlarımın kırıldığı her yer hevesimi kaçırdı, savaşamadım, tutunamadım. Ben böyle değildim inan, bensizliğim sen benden geçtin geçeli..

Biraz daha duyarsın her gün sesini yalnızlığın. Karamel kokusunda bir şeker, elinden tuttuğun, belki de akşamüzeri içeriye çağırdığın o çocuğun sesi gelir kulaklarına. Güneş okşamaz eskisi gibi tenini, tüylerin diken diken olmuş bir halde, korkarak geçirirsin gecelerini. Demem o ki, üşürsün ölesiye, yalansız bir ömrü özler gibi hem de. Paylaştığın her anı gözlerinin önüne gelir, ama hiç olmamış birini özlemek, kendini ipe çekmekten farklı değildir. Ninni söylemek bir bebeğe, ayaklarında kan olmadan yürüyebilmek dikenlerin üstünde. Ilgıt ılgıt vurduğunda yüzüne özlem, yağmur yağsın diye dua edersin, o da boşuna gider kavrulunca yüreğin, pişince ciğerlerin. Ölesiye özlüyorum diyorum ulan, anlamıyor musun beni? Bakma biraz kaba oldu, ama çektiğim acıyı süslü sözlerle tarif etmek mümkün değil ki!

Gözyaşlarım acıtıyor yüzümün çatlağını sabahın ilk vakti. Biraz daha korksaydım diyorum, ne olur uyandığım şahit olmasa gözlerim. Kalk, kendine gel yiğidim! Bu değilsin sen, yapma bunu kendine. Desem de faydası yok, yine son vereceksin her günkü gibi kendine. Usul usul yaklaştıracaksın eceli, dinleyecek vaktin bile yok mu kalbini?

Boşa anlatıyorum, yine olmayacak. Yine olmayacaksın, yine olmayacağız. Biz hiç olmayacağız. Sesini duyacağım ince ince gecenin esintisiyle, yastığıma sarılıp öleceğim sen varmışsın gibi. Kısa hikâyeler gibi olacak sonum, içimi dökebileceğim hiçbir yer yok!

Bakma bana öyle, sularım ben toprağı her seher vakti. Yalvardığım onca duamda saklısın, beynim patlasa da vazgeçmeyeceğim umut ışığımsın sen. Tam bir asır olmuş, yılları dökmüşüm kurşun gibi damla damla eritmişim taşa dönen gözbebeklerimi. Ne gelenim olsun, ne gidenim, istemem! Sen söyle isterdim son sözü bari..

Sokak lambalarının gizemine düşman oldum. Çocukluğumu her anımsayışıma, kirpiklerimin her sızlayışına ağıt yakmalar başlayacak birazdan yine. Sen nerede olacaksın, benim neremde? Veya ben neredeyim, nerede yitireceğim yaşamımı, sensizliğin neresinde?

Fatih M. BAŞARAN