Koyma Adımı


Yazımız en son 12 Ağustos 2016 tarihinde güncellenmiş ve 58 defa okunmuş.

Koyma adımı..

Kim ne biliyorsa bırak, bildiği gibi kalsın

Verdikleri bir kelimeyle yaşamışım bugüne değin,

Hep bakmışım, geriye dönmüşüm söylendiğinde

Bırak,

İleriye bakmam gerek artık, görebilmem gerek dahası..

 

Arkamı dönmeyim bana seslendiğinde sen

Doğmuşum, yaşamışım söylediklerinde

Can verme bana, canımı alan olma

Ne lüzum, ellere ne kim olduğumdan

Kendimi bildiğim yere koy beni,

Kendini bulduğun yerde olmak isterim

Niye senden başkasına görüneyim,

Neden ben, ben diye bilineyim?

Senle yoğrulmak varken, ait olmak da cabası

Mutluluk varken, neden hüzün kısacası?

Adım aklına gelmesin, ellerimi tut

Ve sen ol bir ömür kaldırım taşlarım

Tüm yalnızlığım, bıkkınlığım, yorgun anlarım

Sen sustur, ben kulağına fısıldarım

Demli bir çay, manzarası gözlerin

Ve ne kadar sıcak, tutulası ellerin

Ellerin diyorum ve uğrunda ölünesi tenin

Kimseye yar olmasın,

Koyma adımı, koyma işte

Bırak olduğu gibi kalsın, sana olduğu gibi

Senin gördüğün gibi saklı,

Başka herkese yasaklı

Ne ben bileyim, ne sen sor, ne gök söylesin

Koyma adımı, ben dediğin, yalnız sende saklı..

 

Fatih M. BAŞARAN