Umduğunca kolay değil..


Yazımız en son 25 Şubat 2018 tarihinde güncellenmiş ve 175 defa okunmuş.

Umduğunca kolay değil silip geçmek. Kimsin, nesin diye sordum ona. Bilmeye gerek var mıydı? Hayali bir kuş, uçup gidecek. Günün birinde bir kitap sayfasında kendini tanıyabileceği, anımsayabileceği resimlerle saklı kalan boyalı kuş..

Düşündüğünce kolay değil
Konuşmak, anlatabilmek
Bir gece uykuda, gün doğarken ufkumda,
Habersizken sen, susmuşken,
Kolay değil seni andığımda içimi susturabilmek..

Sabahları penceredemden kuşlar havalanıyordu
Ve ben her birine ismini verdim,
Senden bir parça taşırlar diye, ümitsiz ümitler besledim
Öylesine soğuktu ki şu yaz mevsimi,
Yerle gök ilk defa birbirine bu kadar yakın sanki..

Umduğunca kolay değil es geçebilmek
Seni özleyince içimde kopana bakarsam,
Zordu hani bunca yangınla yaşayabilmek
Ne kadar uzak kalırsa kalsın, o kadar yansın
Ve o kadar çeksin acıyı sana ulaşabilmek adına
Seni görebilmek adınaydı ettiğim bu veryansın

Durduğunca kolay değil bunca yolu yürümek
Sen bilmezsin, papatyaları ezdim ben
Gül için değil, sen gül diye değil, ağlama diye
Bilirdim ben;
Bilirdim ki bunca gözyaşı bir mutluluk perdesinin arkası
Hülasası;
Kolay değil sen yokken birkaç ömür yanması
O kadar susuz kaldıktan sonra,
Birkaç yudum güneşle kavrum kavrum kavrulması..

Yokluğunca kolay değil varlığında nefes alması
Yolun sonu göründükçe, daha çok esir alır,
Biraz uzaktan gülsen, alev alır bu kışı
Sen dur, ben yazarım;
Kaderimde ne varsa artık bundan sonrası
Biraz gülebilirsen, yeter bana sonrası..

– Fatih M. BAŞARAN